جام ملتهای اروپا

جام ملتهای اروپا - که معتبرترین مسابقات دنیا بعد از جام جهانیه -  ۴ روز دیگه شروع میشه و  چیزهای بزرگی کمه. اینکه مسابقاتی در این سطح انجام بشه و جای بازیکن های بزرگی مثل ریو فردیناند، جان تری، فرانک لمپارد، پل اسکولز، وین رونی، مایکل اوون، و از همه مهمتر استیو جرارد و بالاخره بازهم مهمتر، تیمی به اسم انگلیس خالی باشه، مطمئناً چیز خوشایندی نیست. طنز تلخ قضیه وقتی بیشتر جلوه میکنه که می بینیم باشگاه های انگلیسی، عملکرد استثنایی ای در این چند سال اخیر لیگ قهرمانان اروپا داشته اند: در ۴ سال اخیر - یعنی فاصله ی بین جام ملتهای اروپای قبلی و این دوره -  ۹ تیم از ١۶ تیم نیمه نهایی، و در ٢ سال اخیر، ۶ تیم از ٨ تیم نیمه نهایی انگلیسی بودند. هر سال حداقل یک پای فینال از انگلیس بوده، و بالاخره ٢ تا از ۴ قهرمان اروپا از این کشور.

خب، یک پرانتز مهم هم اینجا برای کسانی که الان میخوان بگن : "باشگاه های انگلیسی همه ی بازیکناشون خارجی هستند"، باز کنم (این هم از اون جملات شکمی-تاریخیه که همینجور الکی از زمان جنبش تنباکو علیه استبداد انگلستان تو دهن ملت ایران افتاده و مردم خیلی دوست دارند این جمله رو از هم بشنوند و تایید کنند!). بی زحمت یک نگاهی به ترکیب فینالیست های لیگ قهرمانان اروپای امسال - منچستر و چلسی - بندازید، برای منچستر ۶ نفر، و برای چلسی ۴ نفر از ١١ نفر ترکیب اصلی انگلیسی هستند (توضیح: "بریتانیایی" نه ها، به معنی دقیق کلمه "انگلیسی"، یعنی ولز و اسکاتلند و ایرلند رو حساب نمی کنم). و محض اطلاع، این عدد (تعداد بازیکن های بومی) برای قهرمان های دو لیگ اروپایی درجه یک دیگه - یعنی اینتر و رئال، قهرمان های ایتالیا و اسپانیا - امسال ٣ از ١١ بوده.

این رو فقط برای این گفتم که بگم انگلیس مشکل بازیکن نداره. کلا هم اهل این نیستم که وقتی تیمی نتیجه نگرفت، اول و آخر مربی تیم رو به دلیل باخت بدونم. اما فکر میکنم مورد انگلیس ٢٠٠٨ واقعاً این بود! اینقدر که حتی مصدوم شدن هر ۴ نفر بازیکن اصلی خط دفاع و هر ٢ مهاجم اصلی تیم قبل از بازی آخر جلوی کرواسی رو هم باید دلیل فرعی باخت تیم حساب کرد. مربیگری استیو مک لارن واقعاً بد بود و میراث تیم خوبی که 5 سال اریکسون اداره کرده بود، تحت هیچ شرایطی نباید اینجور با 3 تا باخت حذف میشد. حالا ببینیم کاپلوی بزرگ و همیشه موفق با این تیم بزرگ در جام ٢٠١٠ چه میکنه.

به هرحال انگلیس پر ستاره امسال نیست، و عوضش بازیهای گروه کسالت بار B، با تیم های لهستان، کرواسی، آلمان، و  و اتریش رو باید ببینیم که آدم مجبوره توش طرفدار تیمی مثل لهستان باشه! اما همه ی این حرفها دلیل نمیشه Euro2008  با این همه تیم بزرگ جذاب نباشه. در نبود انگلیس، به شوق برد تیمهای مورد علاقه ی بعدیم، چک و ایتالیا، بازی ها رو میبنم؛ و البته تیمهای بزرگ دیگه ای مثل اسپانیا  و فرانسه و گاهی هم آلمان هستند که بازی های نجیبانه و در شان بزرگانشون میتونه رویداد تاریخی ای رو رقم بزنه، جوری که مجبور نباشیم مثل جام قبلی وسط نیمه ی دوم فینال ، از شدت بازی کسالت بار یونان ، روزنامه بخونیم!

/ 5 نظر / 8 بازدید
نازنین

انگلیس نباشد لاکن اسپانیا هست، که فکر نکنم جز من کسی طرفدارش باشه. فقط بی زحمت یه راهکار برای دیدن بازیها در ساعت 9 و 11 صبح روز کاری در آفیس به ما هم ارائه بدهید!

سر توماس

1) برنامه زمان پخش اینجا هست: http://euro08.sportsnet.tsn.ca/feature/?id=3 در کمال تعجب گویا فقط پخش زنده هست و شب تکرار نمیکنن پخش بازی ها رو، بر خلاف جام جهانی! فکر کنم باید یا مخ استاد رو بزنی یا از زنده/غیر زنده از اینترنت بازیها رو ببینی (مثلا از تلویزیون ایران) 2) اسپانیا هم خیلی تیم خوبیه، هر چند بدتر از انگلیس هیچ وقت تا نیمه نهایی هم حتی نمیاد. من اسپانیا هم جزو تیمهای نسبتا مورد علاقه ام بود، اما دو تا طرفدار اسپانیا بودن که هر چی ما میگفتیم از اسپانیا خوشمون میاد ، باز تا اسپانیا یه بازی میبرد میومدن با زمین و زمان کل کل کردن، این شد که از اسپانیا یه ذره بدم اومد!

نازنین

سرتوماس جان برنامه ی پخش رو میدونم خودم. استاده رو چیکارش کنم؟ فکر کن دوشنبه بازی هلند و ایتالیاست. :( ضمنن من از اوناش نیستم که کل کل کنم! آخه آدم به خاطر چند تا از طرفدارای یه تیم از کل تیم بدش میاد؟

سر توماس

ِاهی! باشه من قانع شدم!!! یه جمله ی معروفی هست که میگه: evolution explains everything!! لذا اسپانیا رو گذاشتیم بعد از چک و ایتالیا. شما با استادت صحبت کن ایشالا رضایت میده گاهی دیرتر بیای یا از خونه کار کنی...

نازنين

سر توماس جان من اون یکی نازنینم! هر چند طرفدار اسپانیا هم هستم (من کی گفتم منچستر؟ [زبان]) و با همه ی اینایی که اون یکی نازنین گفته هم مفافخم! خدایی نازنین ها همشون نازنینن!‌[چشمک]