این بهاره – بهار انقلاب اسلامی – که تو هشتم نهمیش واسه اون یه ساعت برنامه ی ویژه ی کودک و دو تا "کارآگاه چاق و لاغر" و اون عروسکا که از "زباله دان تاریخ" در میومدن و ... غش و ضعف میکردیم،

همون  بهار آزادیه،

بهمن امسال سی اُمیشه.

 

گفتم که در جریان باشین.


/ 5 نظر / 6 بازدید
مليله

من فکر می کنم اتفاقاتی که برای آدم می افته به ظرفیت خودش و محیطی که توش هست ربط داره اگر لیاقت من نوعی هم بيشتر از اينی که الان دارم باشه حتما لياقت اطرافيان نوعی ام که حالا لازم نيست خيلی هم بهم نزديک باشن بيشتر از اين نبوده...آدم وقتی لياقت يه چيزی رو داره ممکنه بهش نرسه چه برسه که لياقتشم نداشته باشه....معلومه که چی گفتم؟ :) تازه من معنی آزادی رو هم در حالت کلی نمی فهمم به نظر من آزادی اون چيزيه که توی روح آدمه اگه محيط نداشته باشه آدم فرار می کنه اما اگه خود آدم آزاد نباشه راه فراری نيست...

سر توماس

ملیله، من منظورم فقط گذر زمان تو زندگی شخصی من - و هم سن های من - بود و اینکه "الان 30امین سال انقلابه" و این گذر زمان برای منی که همیشه حس ناخودآگاهم از انقلاب یه پدیده ای که "یه چند سالی ازش گذشته" بوده، یه کم ثقیله. بیان دیدگاه سیاسی و مشکلات آزادی تو ایران و ... از این نوشته منظورم نبود. وگرنه نظر سیاسیم اینه که جمهوری اسلامی از سر ِ مردم ایران - دقیقتر بگم : از سر ِ قشر تحصیل کرده ی ایران - هم زیاده!! 30 سال هم زمان بسیار بسیار بسیار کوتاهی برای ارزیابی اثرات بلند مدت تحولات تاریخیه یک ملته.

شيث

عرض شود که ۲۹ سال می گذره. اوليش که حساب نیست. ما که همسن انقلابیم (حدودی) هم هنوز ۳۰ ساله نیستیم! نظرتون در مورد قشر تحصیل کرده واقعا جالب بود. دست شما درد نکنه!!

سر توماس

شیث، منم نگفتم "30 سال گذشته". گفتم: 30 امین سال انقلابه. طبق همون تعریف "بهار آزادی!" از طرف صدا و سیما(!) ، الان 30 امین بهار آزادیه ، چون بهمن 57 میشده اولین بهار آزادی، همینو بگیر بیا جلو تا برسی به امسال که 30 امیه.

زهره

به اون خاطرات برنامه کودک؛ خاطرات تزئين مدرسه و جشن های واقعی مردمی را هم اضافه کنيد. سرود های انقلابی .... باورم نمی شه ...سی امين؟