این آهنگرو احتمالاً یادتونه. از اولین کارهای برجسته در موج تولد دوباره ی موسیقی پاپ در ایران بعد از دوم خرداده، ساخته ی سال ۷۷.

(شعر احمد شاملو با یک مقدار تغییر تو این آهنگ خونده شده)

 

تو بزرگی مث ِ شب

اگه مهتاب باشه یا نه

                          تو بزرگی مث شب

 

تازه ، وقتی بره مهتاب و، هنوز

شب ِ تنها

           باید

راه دوری بره تا دم ِ دروازه ی روز

 

تو مث ِ مخمل ابری

                  مث ِ بوی علفی

مث ِ اون ململ ِ مه نازکی، اون ململ ِ مه  

که رو عطر علفا، مثل بلاتکلیفی

هاج و واج مونده مردد

                   میون موندن و رفتن

                                    میون مرگ و حیات

 

مث ِ برفائی تو

تازه آبم که بشن برفا و عریون بشه کوه

تو همونقله ی مغرور ِ بلندی

که به ابرای سیاهی و به بادای ِ بدی می خندی...

 

/ 1 نظر / 3 بازدید
نازنین

آهنگ رو یادمه و دوستش دارم. ممنون از یادآوری و به اشتراک گذاشتنش. یکی دیگه هم بود که میگفت: "آی آدمای مهربون واجبه که کمک کنید..." و شعارهای زیست محیطی می داد! اونم دوست داشتم.