جام جهانی

فوتبال برای فوتبال، تمام! بالاتر ازين فقط ميشه گفت: خداوند فوتبال را آفريد تا آيتی بر بندگان باشد... و جام جهانی يعنی نقطه اوج اين شکوه و عظمت بشری!

جام جهانی يعنی توی ۶ سالگی مغزت با اين پارادوکس مواجه بشه که چطور برزيل با ۱۲ دوره حضور در جام جهاني، ۱۳۴ گل زده، و ۸۴ امتیاز (بر اساس کارتهای فوتبال )حريف فرانسه نميشه و بازی رو ميبازه. پنالتی ای که زيکو خراب کرد رو از همون موقع دقيق يادمه... همينطور تصاویری محو از بازی تاريخی آرژانتين و انگليس و تصاويری دقيق از هنرنمايی های شوماخر که باعث علاقه ام به دروازه بانی شد. شروع استقلالی شدنم هم از همون موقع بود: وسط جام جهانی ۱۹۸۶، اولين بازی استقلال - پرسپوليس بود که ديدم. استقلال ۳-۰ باخت، در حالی که اصلا به نظرم نتيجه عادلانه نبود. از همونجا استقلالی شدم...

جام جهانی يعنی تو ۱۰ سالگی و شب امتحانای ثلث سوم، هر شب با بابات بحث کنی که من ميخوام نصفه شب فوتبال ببينم. جام جهانی يعنی پای تلويزيون نذر کنی (!) پنالتی لينه کر بره تو دروازه کامرون. شروع شيفتگی نسبت به جنتلمن انگليسی ایکه در عمرش اخطار  و اخراج نداشت - گری لينه کر - و تیم ملی انگليس با مربيگری سر بابی رابسون در سال ۱۹۹۰.     

جام جهانی يعنی نعره و شيون (!) از خوشحالی برای گلهای دقيقه ۹۰ روبرتو بادجو در سال ۱۹۹۴. شادی بی حد برای قهرمانی برزيل بعد از ۲۴ سال، و بعد از جام: خارج شدن دائمي برزيل از بين تيمهای مورد علاقه ام، به خاطر ۱۰۰ برابر شدن تعداد طرفدارهای برزيل در مدرسه بعد از جام. اميدوارم اين اتفاق هيچ وقت برای انگليس نيفته!

جام جهانی يعنی از ذوق برد ايران شب تا صبح نخوابی، و صبح بری دانشگاه اشتباهی سر جلسه امتحان درسی که نداری! بعد مثل احمقا برگردی خونه بخوابی تا امتحان عصر! جام جهانی يعنی حس گذر عمر وقتی برای اولين بار برای از هنرنمايی بازيکنی که از خودت کوچکتر بود - مايکل اوون - بالا و پايين پريدن. 

جام جهانی يعنی انتقام گل دستی مارادونا رو گرفتن، بعد از ۱۶ سال، با ضريه تحقيرکننده وسط دروازه داوود بهکام، در سال ۲۰۰۲. جام جهانی يعنی از آدم بپرسن: الان که درست تموم شد تا قبل از شروع فوق ليسانس چيکار ميکنی؟ بگی: اين يه ماه وقت ندارم. دارم جام حهانی ميبينم!

جام جهانی يعنی ۲۰ سال جنون فوتبال،که از کنجکاوی نسبت به اعداد روی کارتهای بازی فوتبال شروع شد. ۲۰ سال علاقه به تيم ملی انگليسی که هميشه يا تو ضربات پنالتی و يا با خوردن گلهای عجيب و غريب، حالگيری ميکنه. اما به هر حال، لذت بی پايان فوتبال سر جاشه. مستقل از نتيجه، ديدن جام جهانی از مهمترين اتفاقات زندگی منه. زنده باد فوتبال!

----------------------------------------------------------------------

پيش بينی من در مورد ۴ تيم اول امسال اينه: ۱) انگليس ۲) چک ۳) آرژانتين ۴) اسپانيا.

دو تيم اول، تيمهای مورد علاقه من هستند! (بعد از ايران) پس طبيعتا پيش بينی ای است کورکورانه(!) و محکوم به خطای زياد.  

--------------------------------------------------------------------------

طبيعتا يه کم حالات هيجانی شايد تغيير کرده باشه، البته ديگه نه خيلی زياد. به هرحال، بدم نمياد الان هم یه کم هارت و  پورت کنم! فردا شنبه، ۸ صبح، به شوق دیدن بازی انگليس بيدار ميشم.

فيض استيو جرارد ار باز مدد فرمايد                   ديگران هم بکنند آنچه بابی مور ميکرد!

/ 5 نظر / 3 بازدید
بزرگ

فقط بريتانيای کبير ...

آزاده

انگليس خوب بنزی نکرد.حال‌گيری بود.حتی اگر نخواسته باشند دستشان را رو کنند.از تماشای بازی خيلی لذت نبردم.

افرا

واقعا ؟؟؟از يک استقلالی شرافتمند بعيده که طرفدار انگليس باشه!

سر توماس

۱) درسته ، اما اشکال نداره آزاده. حالا بازيهای بعد حتما بهتر ميشن ، به خصوص که رونی از دور بعد میاد.اقلا برای صعود دق نمیدن ما رو. ۲) افرا، استقلالی که هستم قطعا. پس احتمالا اون صفت دوم صدق نميکنه راجع به من!؟!