مصالحه در خانه ی به مختصات (۹و ۹)

 

با چشمان خیره می خندم، 

اما این بار از سر دوستی،و نهبغض

به بازی ِ"سایه دراز لنگر ساعت"، وقتی"من کنار تصویر زنده ی خوابمبودم" 

و بی خبر نگاهم در پی اش می دوید

 

از دیدن این تصویر  زنده باز نگاهم می سوزد،

اما این سوختن را دوست دارم

مثل همیشه "زبان الکن است"، اما

"هنوز خشم خدا با من است" ؟

 

با کشف سیزده همیشه مقدس،

گوش می کنم:

"وقتی ابد چشم تو را، پیش از ازل می آفرید

وقتی زمین ناز تو را، در آسمان ها می کشید"

 

بر خلاف پیش بینی خوشبین ترین کارشناسان مذاکرات صلح

من و  دشمن دیرینه، قید زمان، باز به هم رسیدیم

بر سر میز

و "من

اشتباه نمی کنم"

/ 0 نظر / 4 بازدید